Akryl ognioodporny to elastyczna masa uszczelniająca przeznaczona do wypełniania szczelin i przejść w przegrodach o określonej odporności ogniowej. Jego zadaniem jest utrzymanie szczelności złącza w warunkach pożaru przez ściśle zdefiniowany czas, liczony w minutach. Wartość ta nie jest przypadkowa, ponieważ wynika z badań przeprowadzonych zgodnie z normami zharmonizowanymi i potwierdzona jest klasyfikacją ogniową. Od czego więc zależy konkretna klasa odporności ogniowej takiego produktu?
Jaką klasę odporności ogniowej ma akryl ognioodporny?

Jaką klasę odporności ogniowej ma akryl ognioodporny?
Akryl ognioodporny osiąga najczęściej klasę odporności ogniowej od EI 30 do nawet EI 240, w zależności od konkretnego produktu, rodzaju przegrody oraz szerokości uszczelnianej szczeliny. Symbol EI oznacza dwa parametry oceniane łącznie podczas badania: E to szczelność ogniowa, czyli zdolność do powstrzymania przedostawania się płomieni i gorących gazów, a I to izolacyjność ogniowa, czyli utrzymanie temperatury po nienagrzewanej stronie przegrody poniżej dopuszczalnej granicy. Liczba stojąca obok tych liter określa czas w minutach, przez który złącze spełnia oba te wymagania jednocześnie. Dzięki temu klasa EI 120 mówi wprost, że uszczelnienie zachowuje szczelność i izolacyjność przez dwie godziny narażenia na działanie ognia.
Warto zaznaczyć, że sama klasa nie odnosi się wyłącznie do masy akrylowej jako materiału, lecz do całego przebadanego układu. Na wynik wpływają grubość warstwy akrylu, głębokość osadzenia w szczelinie, materiał przegrody oraz zastosowanie ewentualnej wełny mineralnej jako wypełnienia. To oznacza, że ten sam produkt w różnych konfiguracjach może uzyskać odmienną klasę odporności ogniowej. Producent podaje w karcie technicznej dopuszczalne zakresy szerokości szczelin i odpowiadające im klasy, których należy bezwzględnie przestrzegać podczas montażu.
Czym różni się akryl ognioodporny od zwykłego akrylu?
Podstawowa różnica polega na reakcji obu mas na wysoką temperaturę i płomień. Zwykły akryl dekoracyjny lub malarski służy do wypełniania pęknięć oraz łączeń przed malowaniem i nie posiada żadnych właściwości opóźniających rozprzestrzenianie ognia. Akryl ognioodporny zawiera dodatki uniepalniające oraz często substancje pęczniejące, które pod wpływem gorąca zwiększają swoją objętość i szczelnie domykają szczelinę, blokując drogę płomieniom oraz dymowi. To właśnie ten mechanizm decyduje o tym, że masa nadaje się do zabezpieczeń przeciwpożarowych, a nie tylko do prac wykończeniowych.
Kolejna różnica dotyczy dokumentacji i przeznaczenia produktu. Akryl ognioodporny musi posiadać klasyfikację ogniową wystawioną na podstawie badań w akredytowanym laboratorium oraz odpowiednią deklarację właściwości użytkowych. Bez tych dokumentów nie można legalnie zastosować masy do uszczelnień wymagających określonej odporności ogniowej, na przykład wokół przejść instalacyjnych czy w złączach ścian oddzielenia pożarowego. Przy wyborze produktu do konkretnego zastosowania pomocne bywa porównanie różnych mas dostępnych w jednym miejscu, dlatego szeroki wybór akryli, w tym wersji ognioodpornych, można znaleźć na stronie https://www.bricoman.pl/farby-srodki-do-drewna/silikony-piany-akryle-i-kleje/akryle/. Zwykły akryl takiej dokumentacji nie wymaga, ponieważ pełni wyłącznie funkcje estetyczne i drobne naprawcze.
Gdzie stosuje się akryl ognioodporny?
Akryl ognioodporny stosuje się przede wszystkim tam, gdzie przepisy wymagają zachowania odporności ogniowej przegrody, a jednocześnie występują szczeliny mogące osłabić tę odporność. Typowym miejscem są złącza między ścianami działowymi a stropem oraz połączenia elementów prefabrykowanych, gdzie masa uszczelnia liniowe przerwy dylatacyjne. Znajduje też zastosowanie wokół ościeżnic drzwi przeciwpożarowych, gdzie wypełnia przestrzeń między futryną a murem, zapewniając ciągłość zabezpieczenia. W tych sytuacjach zwykłe uszczelnienie okazałoby się niewystarczające, ponieważ nie utrzymałoby wymaganego czasu odporności.
Masę wykorzystuje się również przy uszczelnianiu drobnych przejść instalacyjnych, przez które przechodzą pojedyncze kable lub rury o niedużej średnicy. W większych przejściach stosuje się wtedy dodatkowe systemy, na przykład kołnierze lub zaprawy ogniochronne, a akryl domyka pozostałe szczeliny. Dobór właściwego rozwiązania zależy od rodzaju instalacji, materiału przewodu oraz klasy odporności, którą trzeba osiągnąć. Zawsze należy sprawdzić w dokumentacji technicznej, czy dany produkt jest dopuszczony do konkretnego zastosowania, ponieważ nie każdy akryl ognioodporny nadaje się do wszystkich rodzajów przejść.
Jak prawidłowo nakładać akryl ognioodporny?
Prawidłowe nałożenie akrylu ognioodpornego zaczyna się od oczyszczenia szczeliny z kurzu, luźnych fragmentów i tłuszczu, ponieważ zabrudzone powierzchnie osłabiają przyczepność masy. W głębszych szczelinach stosuje się materiał wypełniający, najczęściej wełnę mineralną lub sznur dylatacyjny, który ogranicza zużycie akrylu i zapewnia właściwą geometrię spoiny. Masę wtłacza się pistoletem tak, aby całkowicie wypełniła przestrzeń bez pustych przestrzeni w środku, które obniżyłyby skuteczność zabezpieczenia. Świeżą powierzchnię wygładza się szpachelką lub palcem zwilżonym wodą, co poprawia kontakt z krawędziami szczeliny.
Istotne znaczenie ma zachowanie zalecanej grubości i głębokości warstwy, ponieważ to właśnie te wartości zostały przebadane i potwierdzone klasyfikacją ogniową. Zbyt cienka warstwa nie zapewni deklarowanej odporności, a nadmiar materiału bywa niepotrzebny i nie poprawia wyniku. Prace należy prowadzić w temperaturze zgodnej z zaleceniami producenta, zwykle powyżej kilku stopni Celsjusza, ponieważ mróz utrudnia wiązanie masy. Pełne właściwości uszczelnienie osiąga dopiero po całkowitym wyschnięciu, którego czas zależy od grubości warstwy oraz warunków otoczenia.
Artykuł sponsorowany
